Od Harley

- Uważaj, jak łazisz. - z zamyślenia wyrwał mnie damski głos.

Spojrzałam na kucającą przed sobą dziewczynę, która zbierała jakieś papiery z chodnika. Zachichotałam cicho i jej pomogłam.

- Przepraszam. - powiedziałam z szerokim uśmiechem - Zamyśliłam się.

Nieznajoma poprawiła grzywkę i spojrzała na mnie wrogo.

- To nie jest usprawiedliwienie. - odparła.

Obejrzałam ją od góry do dołu. Miała na sobie szarą, obcisłą spódnicę do kolan oraz tego samego koloru damski garnitur. Do tego biała koszula i czarne szpilki, włosy upięte w koka i okulary na nosie. Typowa nudziara. Wzruszyłam ramionami i ruszyłam dalej, ta coś jeszcze za mną krzyczała, ale nawet jej nie słuchałam. Szłam dalej, znów zatracając się w swoich myślach, gdy znowu na kogoś wpadłam. Uderzyłam głową o czyjś tors i prawie się wywróciłam. Potarłam czoło, lekko się krzywiąc. Odsunęłam się trochę i dopiero wtedy spojrzałam na wysokiego mężczyznę o zielonych włosach i oczach. Zmrużyłam oczy, wyglądał seksownie. Szybko się uśmiechnęłam i posłałam mu miły uśmiech.

- Cześć. - powiedziałam wesoło.

Ten tylko spenetrował mnie wzrokiem i ruszył dalej. Zmarszczyłam brwi. Nic nie powiedział. Dogoniłam go szybko i zagrodziłam drogę. Mówi się, że to, co trudno się zdobywa, jest najlepsze. Wierzyłam, że to prawda.

- Czeeekaj, może być się przywitał? - bąknęłam.

Nic nie odpowiedział, a w jego oczach widziałam... złość? Tak mi się wydawało.

Będzie mój, pomyślałam.

- Jestem Harley, a ty to...?

Joker?